Najlepszą metodą jest regularność i stopniowe zwiększanie ilości.

Jeżeli strączki pojawiały się na talerzu raz na kilka tygodni bądź miesięcy, zacznij od kilku łyżek albo około połowy standardowej porcji. Dodaj soczewicę do zupy, posmaruj kanapkę hummusem, przygotuj tofu albo wymieszaj fasolę z dobrze znanym daniem. Po kilku dniach lub tygodniach zacznij zwiększać porcje.

Łagodniejsze sposoby na początek

Nie trzeba od razu organizować jelitom nagłego „Festiwalu Fasoli”. Wiele osób dobrze toleruje czerwoną soczewicę, tofu, tempeh, gładki hummus, dobrze wypłukane strączki ze słoika, małe porcje bardzo miękko ugotowanej fasoli, zielony groszek oraz edamame.

Tolerancja jest indywidualna. To, co jednej osobie służy od pierwszej porcji, inna może wprowadzać wolniej.

Najłatwiejsza droga: strączki już ugotowane

Nie istnieje obowiązek przygotowywania wszystkiego od suchego ziarna. Strączki w puszkach i słoikach są wygodnym rozwiązaniem. Są ugotowane, gotowe do użycia i pozwalają przygotować posiłek w kilka minut.

Jak używać strączków ze słoika lub puszki

1. Otwórz opakowanie i przelej zawartość na sitko.
2. Dokładnie wypłucz pod bieżącą wodą. Płukanie poprawia smak i usuwa część soli oraz składników w zalewie.
3. Po odsączeniu, dodaj do sałatki, sosu, zupy, gulaszu albo pasty.

Warto porównywać etykiety i wybierać produkty z krótkim składem: strączki, woda i ewentualnie niewielka ilość soli.

Co można zrobić w pięć minut?

Z puszki fasoli można przygotować pastę kanapkową. Ciecierzycę można dodać do gotowego sosu pomidorowego. Soczewicę ze słoika można wymieszać z kaszą i warzywami. Fasolę można rozgnieść widelcem z musztardą, ogórkiem kiszonym i przyprawami.

To prawdopodobnie szybsze niż stanie w kolejce po kanapkę.

Soczewica — idealna na początek

Soczewica jest jednym z najłatwiejszych strączków do przygotowania. Czerwona i żółta soczewica zwykle nie wymagają namaczania. Po ugotowaniu rozpadają się i zagęszczają potrawę. Nadają się do zup, sosów, curry, past, farszów i gulaszy. Zielona, brązowa i czarna soczewica lepiej zachowują kształt, dlatego dobrze sprawdzają się w sałatkach, kotlecikach i potrawach, w których chcemy widzieć całe ziarna.

Gotowanie czerwonej soczewicy krok po kroku

1. Odmierz soczewicę. Na początek wystarczy około pół szklanki suchego produktu.
2. Przesyp ją na sitko i dokładnie przepłucz zimną wodą.
3. Umieść w garnku i dodaj około dwóch części wody na jedną część soczewicy.
4. Doprowadź do wrzenia.
5. Zmniejsz ogień i gotuj około 10–20 minut, zależnie od rodzaju i oczekiwanej konsystencji.
6. Mieszaj od czasu do czasu.
7. Jeśli przygotowujesz sos lub zupę, soczewica może gotować się bezpośrednio w potrawie.

Kwaśne składniki, takie jak duża ilość pomidorów, octu lub soku z cytryny, mogą spowalniać mięknięcie niektórych strączków. Przy czerwonej soczewicy zwykle nie jest to wielki problem, ale przy fasoli i ciecierzycy lepiej dodawać kwaśne składniki pod koniec gotowania.

Namaczanie przez noc krok po kroku — metoda klasyczna

Namaczanie pomaga skrócić późniejsze gotowanie i może poprawić tolerancję suchych fasoli oraz ciecierzycy.

1. Przebierz ziarna. Wysyp suche strączki na talerz albo jasną ściereczkę. Usuń uszkodzone ziarna oraz ewentualne drobne kamyki. Współczesne produkty są zazwyczaj dobrze oczyszczone, ale fasola nie będzie urażona, jeśli poświęcimy jej minutę uwagi.

2. Dokładnie wypłucz. Przełóż strączki na sitko i płucz zimną wodą, aż woda będzie czysta.

3. Zalej dużą ilością wody. Strączki podczas namaczania zwiększają objętość. Na jedną część suchych ziaren użyj przynajmniej trzech lub czterech części wody.

4. Pozostaw na 8–12 godzin. Najwygodniej zrobić to wieczorem i ugotować strączki następnego dnia. Przy bardzo ciepłej pogodzie miskę można wstawić do lodówki.

5. Odlej wodę. Wylej wodę z namaczania i ponownie przepłucz ziarna.

6. Zalej świeżą wodą. Umieść strączki w garnku i zalej świeżą wodą, tak aby znajdowała się kilka centymetrów nad ziarnami.

7. Doprowadź do wrzenia, a następnie zmniejsz ogień i gotuj do pełnej miękkości. Czas może wynosić od około 40 minut do ponad półtorej godziny, zależnie od rodzaju strączków, wieku ziaren, wcześniejszego namaczania i twardości wody. Stare ziarna gotują się dłużej, i nawet po kilku godzinach mogą wciąż wydawać się twarde.

Na szczeście jest szybsza metoda na namaczanie i gotowanie, która pozwala na przygotowania nawet najtwardszej fasoli w znacznie krótszym czasie — około 1.5 – 2 godziny.

---

Szybkie namaczanie krok po kroku

Zapomnienie o namoczeniu fasoli nie musi oznaczać zmiany planu obiadowego.

1. Przebierz i wypłucz suche strączki i przełóż je do dużego garnka.
2. Zalej dużą ilością wody i doprowadź do wrzenia.
3. Gotuj około 2–3 minut. Wyłącz palnik.
4. Przykryj garnek i pozostaw strączki w gorącej wodzie przez około godzinę.
5. Odlej wodę i przepłucz ziarna.
6. Zalej świeżą wodą i gotuj do pełnej miękkości.

Ta metoda nie ugotuje fasoli w godzinę. Zastępuje jedynie wielogodzinne namaczanie. Po jej zakończeniu strączki nadal wymagają właściwego gotowania.

---

Gotowanie w zwykłym garnku

Po namoczeniu i przepłukaniu umieść strączki w dużym garnku. Zalej je świeżą wodą z zapasem, ponieważ podczas gotowania nadal zwiększą objętość. Doprowadź wodę do wrzenia, a następnie zmniejsz ogień. Strączki powinny gotować się spokojnie, ale nie muszą spędzać dwóch godzin w wodzie, która tylko lekko drży ze wzruszenia. Kontroluj je regularnie. W razie potrzeby dolej gorącej wody.

Kiedy strączki są gotowe?

Powinny być miękkie również w środku. Ziarno powinno łatwo dać się rozgnieść widelcem albo między palcami. Twardy lub kredowy środek oznacza, że gotowanie trzeba kontynuować. Do sałatek można pozostawić fasolę nieco jędrniejszą, ale nadal musi być w pełni ugotowana. Do past, zup i gulaszy może być bardzo miękka.

Sól, pomidory i inne dodatki

Sól nie musi automatycznie skazywać fasoli na wieczną twardość. Niewielka ilość może nawet poprawić smak i strukturę ziaren.

Większym problemem bywają składniki kwaśne, takie jak:

• pomidory,
• ocet,
• sok z cytryny,
• wino.

Najbezpieczniej dodawać je wtedy, gdy strączki są już prawie miękkie albo całkowicie ugotowane. Przyprawy można dodawać wcześniej. Liść laurowy, majeranek, kminek, kumin, czosnek, imbir, kolendra czy koper włoski nadają smak. Nie istnieje jedna przyprawa, która magicznie unieszkodliwia całą fasolę, ale wiele z nich sprawia, że danie jest po prostu lepsze.